Un vas aproape gol.. altadata plin peste masura..
care se revarsa din ceea ce stiam mai frumos si mai pur in mine. O coaja atat de fragila mai apara esenta, incat e de ajuns sa suflii asupra-i si totu-i pierdut pe vecie.. Traim mereu cu impresia ca avem tot timpul din lume, sa traim, sa zambim si sa iubim.. Nu mai avem timp de dat, nu am avut niciodata, nu o sa avem niciodata.. suntem doar orbi in cautarea unui ciob de lumina, pe care il putem gasi si faramita incet, de bucurie ca l-am gasit..
- Deviant art..


Lasă un Răspuns